توسط : پیشکسوتان کوهنوردی در این راهنمای طبیعتگردی از محبوبترین، منفورترین و سختترین بخشهای مسیر صعود اورست میگویند.
مسیر صعود اورست؛ مسیر جذاب و خاطرهانگیز
مسیر استاندارد صعود به قله اورست از سمت نپال، بیش از ۱۱ هزار فوت ارتفاع صعود عمودی دارد و طول آن حدود ۵.۵ مایل است. در طول این مسیر، کوهنوردان از میان آبشار یخی خومبو عبور میکنند، از وسترن کوم میگذرند، از دیواره لوتسه بالا رفته، از گردنه جنوبی عبور میکنند، به بالکن و پله هیلاری میرسند و در نهایت پا به قله میگذارند.
این مسیر، جایی است که طی دهههای گذشته هزاران کوهنورد اورست از آن عبور کردهاند؛ از جمله تنزینگ نورگی و ادموند هیلاری که نخستین بار در سال ۱۹۵۳ این قله را فتح کردند. اما اخیرا این سوال در میان مردم مطرح شده که بهترین نقطه مسیر اورست کجاست؟ و بدترین بخش آن کدام است؟ این سوال از کوهنوردان مختلفی پرسیده شده که از جمله آنها میتوان به کوهنورد افسانهای نپالی، کامی ریتا شرپا اشاره کرد.
او که تا امروز تجربه 32 بار صعود به اورست را داشته است، با احترام از پاسخ درباره مسیر مورد علاقهاش خودداری کرده و اینطور گفته که: «در کوهستان چیزی به نام بخش محبوب یا منفور وجود ندارد. مسیر هر ساعت تغییر میکند؛ یخها فرو میریزند و بهمن رخ میدهد. مسیری که برای رسیدن به قله طی میکنیم، اغلب با مسیری که از آن پایین میرویم، متفاوت است، چراکه کوهها اینگونه هستند.»
بهترین بخش مسیر صعود اورست کجاست؟
حرف شرپا منصفانه است. بااینحال این موضوع با کوهنوردان دیگری نیز مطرح شده و پاسخ شخصی و صریح آنها درباره مسیر صعود اورست دریافت شده است. از جمله این افراد میتوان به کنتون کول، راهنمای بریتانیایی که بهتازگی بیستمین صعود خود به اورست را انجام داده و رکورد بیشترین صعود توسط یک کوهنورد غیرنپالی را در اختیار دارد، اشاره کرد.
گرت مدیسون نیز شانزدهمین صعود خود را به پایان رسانده و بیشترین تعداد صعود را در میان آمریکاییها ثبت کرده است. همچنین از پورنیما شرستا، کوهنورد نپالی که اخیرا ششمین صعود خود به اورست را انجام داده، درباره مسیر صعود به قله اورست نظر خواستیم. آنها به ما گفتند:
کنتون کول
کول درباره مسیر صعود به قله اورست میگوید: «وقتی از قله جنوبی در ارتفاع ۲۸ هزار فوت بالا رفته و خطالرأس زیبای منتهی به قله را پس از شیب هیلاری، میبینید، منظره فوقالعاده است. وقتی به آن ارتفاع میرسید، میدانید که همهچیز فراهم شده تا در نهایت به قله برسید. نخستین پرتوهای خورشید از افق تبت بیرون میآیند که لحظه جادویی است.
بهنظر من بسیاری از افراد فراموش میکنند که روز رسیدن به اورست و صعود نهایی چقدر جذاب است. بهخصوص اگر بخش بالایی اورست به کوههای راکی یا آلپ میرسید، بدون شک یکی از پرطرفدارترین مسیرهای صعود دنیا میشد. در این مسیر از یک منطقه برفی بالا میروید، از زمینهای مختلط عبور کرده و روی یک خطالرأس زیبا با چشماندازهایی شگفتانگیز حرکت خواهید کرد.»
گرت مدیسون
گرت مدیسون یکی دیگر از کوهنوردان معروف دنیا، نظر خود درباره بهترین بخش از مسیر صعود اورست را به این صورت میگوید: «من عاشق رسیدن به کمپ سوم در ارتفاع ۲۳ هزار و ۳۰۰ فوتی هستم. شب را آنجا میگذرانید و غروب خورشید را بر فراز چو اویو و دره وسترن کوم تماشا میکنید. آن بخش از کوه، حالوهوایی جادویی دارد.»
پورنیما شرستا
شرستا نیز معتقد است: «محبوبترین جای مسیر برای من کمپ ۴ در گردنه جنوبی و ارتفاع ۲۶ هزار فوتی است. به این دلیل که میدانم تلاش برای صعود نهایی به قله در آستانه آغاز شدن است و فقط یک شب دیگر تا رسیدن به هدفم فاصله دارم. شب حضور در کمپ چهارم برای حس بسیار خاصی دارد.
احساس میکنم وقتی به کمپ چهارم میرسم، صعودم به قله قطعی شده است. برای همین در آن نقطه بسیار خوشحال هستم. علاوه بر این، کمپ چهارم اولین جایی است که میتوانیم کوه اورست و قله را بهخوبی ببینیم و این موضوع ذهن و جسم را سرشار از احساس میکند، گویی مجذوب کوه و زیبایی آن میشوم.»
بدترین بخش مسیر صعود اورست کدام قسمت است؟
کارشناسان درباره بدترین بخش مسیر صعود به قله اورست نیز نظرات متفاوتی داشتهاند که عبارتند از:
کنتون کول
نظر کنتول کول درباره بدترین بخش صعود اورست به این صورت است که: «مسیر بین کمپ سوم در ارتفاع ۲۳ هزار و ۳۰۰ فوتی تا کمپ چهارم در ارتفاع ۲۶ هزار فوتی بسیار بد است. در اولین صعود خود باید لباسی از پر بپوشید. همچنین برای نخستین صعود باید از اکسیژن استفاده کنید که تجهیزاتی دستوپاگیر هستند. مسیر صعود اورست در این بخش، اغلب آفتابی، گرم و غیرقابل تحمل است و منظرهای یکنواخت و خستهکننده دارد. از طرفی در این نقطه میدانید که فردا روز بسیار بزرگی در پیش دارید، بنابراین مدام نگران شلوغی مسیر و میزان انرژی خود هستید.»
مدیسون
مدیسون درباره بدترین بخش صعود به اورست میگوید: «در مسیر پایین آمدن و برگشت باید از آبشار یخی خومبو، جایی که شیب مسیر تمام میشود، عبور کنید. در این نقطه مسیر از راه رفتن روی یخ به راه رفتن روی خاک و سنگ تغییر میکند، درحالیکه هنوز کرامپونهایتان را به پا دارید. از این نقطه تا کمپ اصلی یک مسیر طولانی، یکنواخت و خستهکننده پیشروی شما خواهد بود. بدن شما خسته است و درحالی به جلو میروید که گیج و بیحال هستید.»
شرستا
شرستا میگوید: «بخشی که در مسیر صعود به اورست دوست ندارم، آبشار یخ خومبوست. این مسیر زمانیکه شبها از آن عبور میکنیم، بسیار خطرناک است. من اغلب از پله هیلاری میترسم و امیدوارم هرچه سریعتر از آن عبور کنم. بیشترین تمرکز من پیش از هر صعود، روی این دو بخش است، چراکه میدانم بزرگترین موانع مسیر هستند.»
کوهنوردان کدام بخش از مسیر صعود اورست را دست کم میگیرند؟
به عقیده پیشکسوتان، مهمترین بخشهایی که افراد در مسیر صعود به اورست دستکم میگیرند، موارد زیر هستند:
کول
کول معتقد است: «مردم میگویند صعود به اورست فقط یک پیادهروی باشکوه است؛ اما در روز صعود نهایی به قله، بخشهای بسیار دشواری وجود دارد که عبور از آنها نیاز به مهارت دارد. برای مثال، بین بالکن و قله جنوبی، پلههایی وجود دارد که عبور از آنها بسیار سخت است. در واقع بسته به میزان برف روی قله جنوبی، قدم برداشتن به کاری پیچیده و دشوار تبدیل میشود. در این بخش از مسیر صعود اورست باید روی سنگ، یخ و برف قدم بردارید و از کنار قرنیزهای برفی بزرگی که بر فراز تبت قرار دارند، عبور کنید. درحالیکه این بخش به احتیاط زیادی نیاز دارد، بسیاری از مردم آن را دست کم میگیرند.»
مدیسون
مدیسون میگوید: «صعود از کمپ سوم در ارتفاع 23300 فوتی تا کمپ چهارم در ارتفاع ۲۶ هزار فوت بسیار دشوار است. این بخش افزایش ارتفاع زیادی دارد، مسیر شیبدار بوده و صعود از آن روزی سخت را برای کوهنوردان بهوجود میآورد. زمانیکه به کمپ چهارم میرسید خسته هستید، بااینحال برخی گروهها همان شب برای صعود به قله حرکت میکنند. ما ترجیح میدهیم یک روز کامل در کمپ چهارم استراحت کنیم و شب بعد راهی قله شویم.»
شرستا
به عقیده شرستا: «سختترین بخشها در مسیر صعود، آبشار یخی خومبو و پله هیلاری هستند. در آبشار یخی، شکافهای عمیق، برجهای معلق و تودههایی از یخ وجود دارند که ترسناک هستند. عبور از این بخش به سطح بالایی از دانش فنی و مهارت نیاز دارد که در سایر بخشهای مسیر نیازی به آن نیست.»
کدام بخش مسیر صعود اورست، آسانتر از تصورات است؟
در مسیر صعود به قله اورست، بخشهایی هم وجود دارند که عبور از آنها نسبت به تصور افراد عادی سادهتر است. به عقیده کارشناسان حرفهای این بخشها عبارتند از:
کول
کول معتقد است: «مسیر Cwm غربی که کوم تلفظ میشود، یک مسیر پیادهروی بسیار زیباست که در آن از هر طرف با مناظری باشکوه احاطه شدهاید. شیب این مسیر صعود اورست بهنسبت ملایم است و شکافهای مسیر علامتگذاری شدهاند. تنها باید پیش از گرم شدن هوا از این مسیر عبور کنید، درغیراینصورت این ناحیه به بزرگترین بازتابدهنده نور خورشید در دنیا تبدیل میشود.»
مدیسون
مدیسون درباره بخش آسان مسیر صعود به اورست میگوید: «پله هیلاری که بیشتر افراد نگران آن هستند، واقعا و سختتر از بالا رفتن از نوار زرد نخواهد بود. در واقع تمام بخش خطالرأس قله در عکسها بسیار ترسناکتر از واقعیت به نظر میرسد. وقتی به آنجا میرسید، مسیر از آنچه تصور میکردید سرراستتر است؛ بهویژه اگر به جلوه حرکت کرده و تلاش کنید آخرین بخش مسیر را تا رسیدن به قله پشت سر بگذارید.»
شرستا
به عقیده شرستا: «نردبانهای آبشار یخی خومبو بیشتر مردم را میترسانند. بسیاری از افراد از شدت ترس میلرزند و بعضی حتی پیش از آنکه این مسیر را امتحان کنند، تسلیم میشوند.»
