این طرح هنری، مرز اتمسفر خورشید که با نام سطح آلفون (Alfvén) شناخته میشود را به تصویر میکشد. به نظر میرسد ظاهر این ناحیه بین حالت تیز و کفآلود تغییر میکند و نقطه بی بازگشتی برای موادی است که از چنگال مغناطیسی خورشید فرار میکنند. کاوشهای عمیق کاوشگر خورشیدی پارکر ناسا در سطح آلفون، به همراه اندازهگیریهای باد خورشیدی از سایر فضاپیماها، به دانشمندان اجازه داده تا تکامل این ساختار را در طول چرخه خورشیدی ردیابی کرده و نقشه ای از این مرز که قبلاً ناشناخته بود را تهیه کنند.
نقشهبرداری کاوشگر خورشیدی پارکر ناسا
ستارهشناسان به کمک کاوشگر خورشیدی پارکر، اولین نقشههای پیوسته و دوبعدی از لبه بیرونی اتمسفر خورشید را تهیه کردهاند.
در این مرز که دانشمندان آن را سطح آلفون مینامند، مواد خورشیدی از خورشید خارج شده و به باد خورشیدی تبدیل میشوند. این، جریانی از ذرات با سرعت یک میلیون مایل در ساعت است که در تمام جهات به سمت بیرون منظومه شمسی جاری شده و به سیارهها، فضاپیماها و هر چیز دیگری که در مسیرش باشد، برخورد میکند.
نتایج منتشرشده از مجله Astrophysical Journal Letters در روز پنجشنبه، با استفاده از ابزار SWEAP (ذرات آلفا، پروتون ها و الکترون های باد خورشیدی) کاوشگر پارکر، نشان میدهد که با فعالتر شدن خورشید در طول چرخه خورشیدی ۱۱ سالهاش، مرز آن بزرگتر، ناهموارتر و تیزتر میشود.
استفاده از رصدخانههای دیگر برای نقشهبرداری از تاج خورشیدی
دانشمندان از رصدخانههای خورشیدی دیگر مانند سولار اوربایتر (مشترک بین ناسا و آژانس فضایی اروپا) و فضاپیمای ویند ناسا، برای شروع نقشهبرداری از مرز بین اتمسفر خورشید و باد خورشیدی استفاده کردهاند. با این حال، کاوشگر خورشیدی پارکر بیشتر از هر فضاپیمای دیگری در تاریخ به خورشید نزدیک میشود؛ آنقدر نزدیک که بارها و بارها از درون این مرز پرواز کرده، اعتبارسنجی مستقیم نقشهها را فراهم میکند و نشان میدهد که چگونه این مرز با تغییر فعالیت خورشید، تغییر میکند.
دانستن موقعیت دقیق این مرز حیاتی به کمک کاوشگر خورشیدی پارکر ناسا، میتواند به دانشمندان برای پاسخ به سؤالهای بزرگ درباره جو بیرونی زمین، معروف به تاج خورشیدی، کمک کرده و به ما برای درک چگونگی تأثیر فعالیتهای خورشیدی بر بقیه منظومه شمسی، از جمله حیات انسانها و حیات وحش، زمین و فناوریهای ما هم یاری برساند.
